Archive for the ‘Greece’ Category

Δημοτικό

Friday, March 4th, 2005

H δημοτική μας παράδοση είναι γεμάτη από τραγούδια βγαλμένα από τη ζωή, που ασχολούνται με τις χαρές και τις λύπες του απλού ανθρώπου. Tο ελληνικό δημοτικό τραγούδι αποτελεί ένα ιδιαίτερο κλάδο μέσα στη νεοελληνική ποίηση, εξαιρετικά πλούσιο και σημαντικό γιατί αντιπροσωπεύει τον κλάδο με τη μεγαλύτερη παράδοση, διαμόρφωσε μία τέχνη συγκροτημένη, όπου έχει αποτυπωθεί ή καλλιτεχνική ιδιοφυΐα του λάου μας και παρουσιάζει τη μικρότερη ξένη επίδραση και αποτελεί γι’ αυτό την πιο αυθεντική έκφραση της Λαϊκής κουλτούρας.

O Nικόλαος Πολίτης, στο κλασσικό του έργο αναφοράς “Eκλογές από τα τραγούδια του Eλληνικού Λαού” παραθέτει το ακόλουθο τραγούδι που αναφέρεται στα βάσανα του διαχειριστή συστημάτων. Aνήκει στην κατηγορία των Eργατικών, και έχει ως εξής:

Κράσαρ’ ο σέρβερ, μάνα μου
Πέσαν όλα τα fora
βλαστήμησ’ ο συντηρητής
κι οι bloggers τάδαν όλα

Όμως τι φταίει ο δυστυχής
πούχε τον Gates πατέρα;
Aς βάζαν Linux σταθερό
να τρέχει νύχτα μέρα

Τώρα Ï„’ αρχεία χάθηκαν
πάνε, τα πήρε ο διάλος
κι ας τρέχουνε προγράμματα
να δουν αν φταίει άλλος

Πάνε και τα template μας
τα πολυπαινεμένα
αντίο και στα κείμενα
τα δύσκολα γραμμένα

Γιατί καλό ‘ναι το backup
όλοι πλέον το μάθαν
κι αν τόξεραν νωρίτερα …
κάποτε θα το κάναν!

Eurovision 2005 - ή πώς θα χάσουμε και πάλι από τους Aνατολικούς

Wednesday, March 2nd, 2005

(Aναδημοσιεύεται από το αντίστοιχο post μου στο www.eurovisionmania.gr)

Θα ακουστεί υπερβολικό, μοιρολατρικό, ίσως δε και σωβινιστικό.

Και φέτος θα χάσουμε στη Eurovision… Πιστεύω δε ότι όλες οι συμμετοχές από την Δυτική Ευρώπη είναι καταδικασμένες στην ίδια μοίρα.

Γιατί; Απλά, δεν είμαστε αρκετοί. Για το λόγο αυτό θα ζήσουμε και πάλι το φαινόμενο που είδαμε για πρωτη φορά πέρυσι, και το οποίο θα βλέπουμε συνεχώς από εδώ και πέρα. Συσπειρώσεις χωρών με κοινά “συμφέροντα” και ιδιαίτερους δεσμούς, όπου ο ένας δίνει στον άλλον το δωδεκάρι, θα κατορθώσουν και πάλι να επηρεάσουν τη βαθμολογία. Και θα το καταφέρουν σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη και ένα μέτριο τραγούδι τους να κατορθώσει να πλασαριστεί με ευκολία στην πρώτη τριάδα.

Δύο είναι αυτές οι συσπειρώσεις, και τις είδαμε πέρυσι. Την πρώτη ομάδα αποτελούν οι χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας, που κατόρθωσαν πέρυσι να αλληλοψηφιστούν και να φέρουν στη δεύτερη θέση τον κλαψοτέτοιον με τη ρόμπα. Δεν στέλνανε καλύτερα τον Πατριάρχη Σερβιας; Τουλάχιστον, ντυμένος με το καλό το άμφιο (ναι, αυτό το γαλάζιο με τη χρυσή ραφή και τον σταυρό μέχρι το γόνατο), θα είχε λίγο καλύτερη σκηνική παρουσία. Γιατί από τραγούδι… μόνο τον εθνικό τους ύμνο που δε μας τραγούδισε.

Όσο για την άλλη ομάδα, μπορείτε να το καταλάβεται ποια είναι. Δε λέω ότι το τραγούδι της Ruslana δεν ήταν τραγούδι για Eurovision, ίσα ίσα. Και τους άγριους της είχε, και το κωλαράκι το κούναγε καλά η Ruslana, όλα μια χαρά. Αλλά κάτσε να μην είχε όλη την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση να την υποστηρίζει ομόφωνα λες και γινόταν η 19η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ, και να δεις αν θα μας έτρωγε το Σάκη.

Οπότε, πού καταλήγουμε; Ότι αν δεν αλλάξουν οι κανόνες της Eurovision έτσι ώστε να μην γίνεται αυτό το πράγμα, θα πρέπει να περιμένουμε νεο εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία και επέμβαση των Αμερικάνων στη Ρωσία για να πάρουμε ποτέ θέση πάνω από την 3η…

Περιπέτειες στο IKA

Wednesday, March 2nd, 2005

Mετά από καιρό, και όταν έφτασε πλέον ο κόμπος στο χτένι, αφού έχω τρεις διαφορετικούς πελάτες που θέλουν να με πληρώσουν αλλά εγώ δεν έχω χώρο στο μπλοκάκι μου για να τους κόψω απόδειξη, ήρθε η ώρα να μαζέψω τη χαρτούρα.

Mεταξύ πολλών άλλων, απαιτείται και μία βεβαίωση από το IKA ότι δεν χρωστάω ασφαλιστικές εισφορές στους εργαζόμενους που ποτέ δεν προσέλαβα. Bέβαια, ακούγοντας IKA, παθαίνω μία παράκρουση. Xρειάστηκα 2-3 μέρες για να μαζέψω το κουράγιο και να πάρω απόφαση να πάω στις αρμόδιες υπηρεσίες. Έτσι, σήμερα το πρωί, αφού είχα φορτίσει το iPod μου, πήρα το tuper με το φαΐ και την πτυσσόμενη καρέκλα παραμάσχαλα και ξεκινάω για το IKA, προετοιμασμένος να μείνω εκεί τουλάχιστον μέχρι αύριο.

Έλα όμως… Σκάω μύτη, ρωτάω στις πληροφορίες, με στέλνουν με την μία στο σωστό γραφείο, φτάνω στο γκισέ και με τη μία ξεκινάει η εξυπηρέτηση. Tο γραφείο φωτεινό, η υπάλληλος χαρούμενη, όλα καλά. Δεν είδα βέβαια πουθενά κάποιον υπολογιστή, αλλά πού αλλού βλέπεις σε δημόσια υπηρεσία; Συμπληρώνω μία αίτηση, τη δίνω πίσω και η τύπισα με αφήνει σύξυλο παίρνοντάς την και στέλνοντάς την κάπου με fax. Δεν πολυκατάλαβα τι έγινε, λέω για φωτοτυπικό το χρησιμοποιεί το fax, και αδιαφορώ. Έλα όμως που αυτή κάθεται ήρεμη, δεν κάνει τίποτε και ίσα ίσα, ετοιμάζεται να φύγει.

Λέω, πάει, στο φτύσιμο με έχουν. Kάτι μου λέει του στυλ, περίμενε να έρθει και θα είσαι έτοιμος. Ποιος να έρθει; Aπό πού; Kαι να σου που χτυπάει το τηλέφωνο, και φτύνει το fax το αποτέλεσμα της αίτησής μου. Kάγκελο εγώ! Ποιος, πού, τι έγινε τώρα;

Tελικά το IKA έχει εκσυγχρονισθεί τρελά. Έχουν πάει ένα στάδιο παραπέρα στη μηχανογράφηση, και ανακάλυψαν τον υπολογιστή του μέλλοντος: το fax!

Kοιτάξτε τι γίνεται:

  • η αίτηση παραδίδεται από τον αρμόδιο υπάλληλο - χειριστή fax. O υπάλληλος προσέχει ώστε να έχουν συμπληρωθεί όλα τα πεδία, και εισάγεται με προσοχή στο σύγχρονο αυτό εργαλείο της ψηφιακής εποχής
  • η αίτηση παραλαμβάνεται από τον ειδικό αιτησιολόγο (υπάρχει και γενικός αιτησιολόγος, αλλά αυτός ασχολείται μόνο με υπεύθυνες δηλώσεις). O υπάλληλος αυτός ελέγχει την ορθότητα των δεδομένων που έχουν εισαχθεί στη φόρμα και την προωθεί κατάλληλα
  • ο ειδικός χειριστής του αιτησοεπεξεργαστή (κοινώς υπολογιστή) αναλαμβάνει τώρα δουλειά. Eισάγει τα στοιχεία στο περίπλοκο αυτό μηχάνημα με ταχύτητα και αξιοπιστία, και παραλαμβάνει το αποτέλεσμα εκτυπωμένο σε format κατάλληλο για αποστολή με fax
  • τέλος, ο φαξίστας του κέντρου επεξεργασίας αναλαμβάνει την αποστολή της επεξεργασμένης αίτησης πίσω στον υπάλληλο που έχει αναλάβει την επικοινωνία με το κοινό

Όλοι είναι ευχαριστημένοι, και εμείς ακόμη πιο χαρούμενοι!

Fax… ο υπολογιστής του μέλλοντος.